Ortaokuldaki Türkçe öğretmenim olacak hayvan, hepimizin gözünün önünde İbrahim'in kulağını kopartmıştı. Mecaz değil, gerçek bu. Dış kulağın kafatasına bağlanan yerinden kopardı. İstiklal marşı töreninde de bütün okulu tembihleyerek 'saatinin yanlışlıkla(!) kulağına çarptığını' öğretti (!) bize.
Çocuktuk korktuk, sustuk.
Sonra bir coğrafya hocası vardı. Amik ovasının yerini bilemeyen Halil'e yumrukla dalmıştı. Sadece Halil'e kastı yoktu hocanın. Sorusunu cevaplayamayan her öğrenciye yumruk atabilecek kadar delikanlı (!) bir coğrafyacıydı.
İlkokulda bir müdürümüz vardı, Soncay'ın sırtına zıplayıp sınıfın ortasında yere yatırıp dövmüştü. Yani gün yüzü görmemesi gereken yaratıkların Öğretmenler Günü olamaz. Bu sebepledir ki TÜM öğretmenlerin Öğretmenler Günü'nü kutlayamıyorum.
İbrahim şimdi adam yaralamaktan hapiste. Halil, her gün karısını dövüyormuş. Soncay'dan ise hiç haber alamadık.
Cüneyt Te
