Ilık bir lodos vardı önce. İnsana yaşadığını, nefes aldığını hissettiren türden ve kumsalda enlemesine kum dalgaları oluşturan bir lodostu. Hafif bir dalga sesi vardı fonda.
Ufuk ile gökyüzü birbirine karışmıştı. İnsan böyle zamanlarda önce uzam bilincini kaybedermiş diye yazmıştı bir yazar, bir vakitler. Doğru. Hangisinin nerede başlayıp nerede bittiğini bilemedim ben de.
Sonra; o ılık lodos, yerini sert bir poyraza bıraktı. İnsana yaşadığını, nefes aldığını hissettiren türden ve kumsalda enlemesine kum dalgaları oluşturan bir poyrazdı. Hafif bir dalga sesi vardı fonda.
Cüneyt Te
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder